தனிமை (குறுங்கதை) - நெல்லை அன்புடன் ஆனந்தி

தனிமை

(குறுங்கதை)

எழுதியவர்: 

நெல்லை அன்புடன் ஆனந்தி

பெண்களுக்கான விடுதி அது.

அங்குள்ள சிறிய பூங்காவில் மாலை நேரங்களில் தனக்குப் பிடித்த புத்தகத்தை வாசிப்பது மாலதியின் வழக்கம்.

அன்றும் பெஞ்சில் அமர்ந்து

புத்தகத்தை வாசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சிறுவயதிலேயே பெற்றோரை இழந்து ஆசிரமத்தில் வளர்ந்து தனது உழைப்பினால் இன்று ஒரு செவிலியராக வேலை பார்க்கிறாள்.

அன்று மாலதியின் பிறந்தநாள்.

நமக்கென யாரும் இல்லையோ

என்று யோசிக்கும் போதே.. அவள் பக்கத்தில் ஒரு சிவப்புப்பறவை வந்து அமர்ந்தது.

அவளையே பார்த்தது. அவள் இதழ்களில் புன்னகை.

அமர்ந்திருந்த மரத்திலிருந்து மலர்கள் உதிர்ந்தன.

அண்ணாந்து பார்த்தாள். தனக்கெனத் துணையாய் இந்த இயற்கையும், பிரபஞ்சமும் எப்போதும் இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் பெரு மூச்செறிந்தாள்.

ஈகை விழாவில்.... சாக்லேட் கிருஷ்ணா..!!

நாடகக் கலை நலிந்து போய்விடாமல் இருக்க இன்றும் தங்கள் திறமையால்  பார்வையாளர்களை வயிறு குலுங்கச் சிரிக்க வைக்கும் திரு. கிரேசி மோகன் மற்றும் அவர் குழுவினரின் சிறப்பு நாடகம் "சாக்லேட் கிருஷ்ணா", நமது தமிழ் சங்கத்தினரால் ஈகை விழாவிற்காய் ஏற்பாடு செய்யப் பட்டிருந்தது.  நாடகம் தானேன்னு அசால்ட்டா விட்டுடாம அத்தனை பேரும் அரங்கம் நிறைய வந்திருந்தது கூடுதல் சிறப்பு.  நாடகம் ஆரம்பிக்கும் முன்பே கிரேசி மோகன், தனது வேலையை செவ்வனே ஆரம்பித்து விட்டார்.

அவரது நண்பரின் பையன் ஊருக்கு வந்திருந்த இடத்தில், நண்பர் அவனை கோவிலுக்கு கூட்டிப் போயிருக்கிறார். இவர்கள் சென்ற நேரம் சுவாமிக்கு அபிஷேகம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. பையன் கேட்டிருக்கிறான், என்ன செய்றாங்கன்னு? இவரும் சுவாமி இஸ் டேகிங் பாத்..! ன்னு சொல்லிருக்கார்.  இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல அபிஷேகம் முடிஞ்சு, திரை சீலையை போட்டிருக்காங்க.. பையன் கேட்டிருக்கான், இப்போ என்ன செய்றாங்கன்னு... நம்ம ஆளும் அசராம "நவ் ஹி இஸ் சேஞ்சிங் டிரஸ்"ன்னு எடுத்து விட்டிருக்கார். அதுக்கு நம்ம பையன் விவரமா கேட்டிருக்கான்.. "ஏன் தாத்தா, குளிக்கும் போதே பார்க்க விட்டாங்க.. துணி மாத்தும் போது ஏன் மறைக்கணும்..ன்னு".. தாத்தா நிலமைய யோசிச்சு பாருங்க..ன்னு சொல்லி அரங்கம் அதிர வைத்தார்.

அது மட்டுமன்றி இந்த நாடகத்திற்கு பெயர் தேர்வு செய்ததும் குழந்தைகள் தானாம். அவரின் வெற்றிக்கு பின்னால் மூல காரணமாய் இருப்பது, தனது கூட்டுக் குடும்பமே என்றும், தம்பி உடையான் படைக்கு அஞ்சான் என்பது போல மாது அவர்களை குறிப்பிட்டும், மேலும் தன்னுடன் உழைக்கும் அத்தனை குழுமத்தினரையும் மனமார பாராட்டினார்.  தலைவன் என்ற முறையில்.. எந்த ஒரு பந்தாவும் இல்லாமல் எளிமையாய் பணிவோடும், பாசத்தோடும் அவர் உரை இருந்தது மனதிற்கு நெகிழ்வாய் இருந்தது.  ஒரு வழியா அவர் பேசி முடிச்சு... டிராமாவும் தொடங்கிருச்சு.  ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை.. சிறிது கூட தொய்வு இல்லாமல் நமை எல்லாம் சிரிக்க வைத்த சாக்லேட் கிருஷ்ணா குடும்பத்தினருக்கு நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துக்கள்.

மாதுவின் பாட்டியாய் வந்தவர் செய்யும் சிறு சிறு திருட்டுகள், இசை வித்வானாய் ஆக அவர் தந்தை செய்யும் கூத்து, கிருஷ்ணனே நேரில் வந்து மாதுவுக்கு உதவி செய்வதற்கு அவர் வீட்டிலேயே தங்கி விட... கதை சுவாரஸ்யமாய் கலகலப்பாய் சென்றது. பிரமோஷன் கிடைக்க கஷ்டப்படும் மாதுவிற்கு கிருஷ்ணன் உதவுவதும் பயங்கர கலாட்டா. நாடகத்தின் தொடக்கத்தில் கிருஷ்ணன் மாதுவின் வீட்டில் இருக்கும் போது, மீரா, யசோதா, ராதா என்று ஃபோன் செய்து, எங்க ஆத்துக்காரர் இருக்காரா? என் புள்ள இருக்கானான்னு? கேக்குற இடமெல்லாம் சிரிப்பலை தான்.

இப்பொழுதெல்லாம் நாடகம் என்ற பெயரில் தொலைக்காட்சிகளில் ஒளிபரப்பப் படும் பல இம்சைகளுக்கு மத்தியில் இரண்டு மணி நேரம் போனதே தெரியாமல் நம்மை அவர்களுடனேயே இணைத்து ரசிக்கச் செய்தனர்.  இன்னும் சொல்லப் போனால் நாடகம் முடிவில் "என்ன அதற்குள்ளாக முடிந்து விட்டதான்னு" கேட்கத் தோன்றியது. இன்னொரு இடம் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது, ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையில் ஒருவர் ஃபோன் பண்ணி சந்தேகம் கேட்பார்.. கிருஷ்ணர் அதற்கு, "ஏண்டா நானே எழுதி யுகமாச்சு.. நீ இன்னமும் விளங்காமையே விளக்கம் கேட்டுட்டு இருக்கன்னு" சொல்வார். மாது, கிருஷ்ணரிடம் "எங்கே.. பகவத் கீதைல இருந்து ஒரு ஸ்லோகம் சொல்லுங்க பாப்போம்"ன்னு சொல்ல.. ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் எதுவோ ஒன்று சொல்ல, மாதுவும் வெரி குட், வெரி குட் ன்னு சொல்ல, அதற்கு கிருஷ்ணர் "அடப்பாவி, இது பகவத்கீதையே இல்ல.. நா ஏதோ சைனீஸ் பாஷைல சொன்னேன்னு சொல்வார்".

இந்த மாதிரி இன்னதென்று பிரித்தரிய முடியா வண்ணம் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் சிறிதும் போர் அடிக்காமல் விறுவிறுப்பாய் நடத்திச் சென்ற திரு. கிரேசி மோகன் அவர்களுக்கு எனது வாழ்த்துக்களும், வணக்கங்களும்.  பொதுவாக எதுவும் நிகழ்ச்சி பார்க்கும் பொழுது மக்கள் இங்கும் அங்கும் இடையில் எழுந்து போவதுண்டு.. காரணம் நிகழ்ச்சியின் தொய்வு, ஆனால் இங்கே அரங்கம் முழுமையும்  நாடகம் தொடங்கியது முதல், இறுதி வரையில் அனைவரும் அமர்ந்து ரசித்து, ஆரவாரமாய் ஆதரவு கொடுத்து பார்த்தது குறிப்பிட வேண்டிய ஒன்று. ஆக மக்கள் மேல பிரச்சினை இல்லை, நடக்குற நிகழ்ச்சியில இருக்கு, ஆடியன்ஸ ஒரு இடத்துல உக்கார வச்சு பார்க்க வைக்கிற திறமை. அது கண்டிப்பா "சாக்லேட் கிருஷ்ணா" குழுவிற்கு இருப்பதில் ஐயமே இல்லை. மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்புன்னு சொல்லக் கேட்டிருக்கிறோம், நாடகம் முடிந்ததும் அரங்கமே எழுந்து நின்று கரகோஷம் எழுப்பி, அந்த குழுவிற்கு மரியாதை செய்தது மனதிற்கு மகிழ்ச்சியாய் இருந்ததோடு மட்டுமன்றி அக்குழுவின் வெற்றியை பறை சாற்றியது.

இந்த ஈகை விழாவில் திரட்டப்பட்ட நிதி, மாற்றுத்திறனாளிகள் மற்றும் ஆதரவற்றோரின் வாழ்வாதாரத்திற்கும், ஏழை குழந்தைகளுக்கு இலவச இருதய அறுவை சிகிச்சை செய்வதற்கும் பெரும் தொண்டாற்றி வரும் லாரன்ஸ் சாரிட்டபிள் டிரஸ்ட் "வாழ்வோம் வாழ வைப்போம்" (ராகவா லாரன்ஸ் அவர்கள் சென்னையில் நடத்தி வரும் அறக்கட்டளை) மற்றும் FOMAPI மிச்சிகனில் வாழும் இந்திய வம்சாவளி வழி வந்த மருத்துவர்கள் நடத்தும் அறக்கட்டளைக்கும் அளிக்கப்பட்டது. சிறு துளி பெருவெள்ளம் என்பது போல நாம் செய்யும் சிறு உதவி கூட ஒருவரின் வாழ்விற்கு ஆதாரமாய் அமைய கூடும். இப்படி ஒரு நல்ல காரணத்திற்காய் நடத்தப் பட்ட நிகழ்ச்சியில் நானும் கலந்து கொள்ள முடிந்ததும், அதை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள முடிந்ததும் என் பாக்கியம். 

மனம் ஒரு மாயக்காரன்..!

ஓம் நமசிவாய என்னும் உச்சரிப்பில்... உயிர் நாடி.. உயிர்த்தெழுந்து.. உள்ளுக்குள் சிலிர்க்கத் தொடங்கி.. சற்று நேரத்தில் உலகம் விட்டு... எங்கேயோ சென்றது போல் எண்ணம்... அவ்வெண்ணத்தில் திண்ணமாய் நனைந்து... தில்லை நாதனை மனதில் இருத்தி... தெளிவான நீரோடை போல் சலனம் அற்று.. சபலம் அற்று.. சஞ்சலம் அற்று... அபயம் அபயம் என அவன் தாள் பணிந்து விடவேண்டும்..

உள்ளிருக்கும் அழுக்கெல்லாம் உடன் விரைந்து அழிந்தது போல்... எவ்விதத் தடங்கலும் இன்றி.. எண்ணத்தில் ஏகாந்தம் மலர... எங்கும் நிறைந்திருக்கும் பரம்பொருளை.. ஏகாம்பரேஷ்வரரை... எந்தக் குழப்பமும் இன்றி  எண்ணித் திளைத்திருத்தல்.. பரமானந்தம்...!

அறியவொண்ணா விஷயங்கள் ஆயிரம் இங்கிருக்க... அர்த்தமற்ற செய்கைகளில் யாம் அன்றாடம் லயித்திருக்க... இஷ்டப்படி நாம் இருந்தால்... வரும் கஷ்டங்களையும் சேர்ந்தே படு என்பது போல்.. சூட்சுமம் இங்கு விளையாட... கணநேரத்தில் கண் முன் தோன்றும் அபத்தங்கள்.. கச்சிதமாய் நம்மைக் கைது செய்ய.. மனமெனும் மாயை நம்மை மந்திரக்காரன் போல்... சூது செய்ய... கண் திறந்திருந்தும் குருடன் போல்.. கட்டுக்குள் சிக்கிக் கொள்கிறோம்...!

மனம் ஒரு மாயக்காரன்... தந்திரங்கள் பல செய்து.. நம் இயல்பை மாற்றச் செய்யும் சாகசக்காரன்... அவன் மகுடிக்கு ஆடும் நாகம் போல்... மயங்கி விடாது இருக்க... மனத்தை நம் கட்டுக்குள்.. கண்டித்து வைக்க வேண்டும்.. சமயத்தில் சஞ்சலத்தில் சிந்தை மயங்கி.. சலனத்தில் நமை மறந்து... சபலத்தில் சறுக்கி விட வாய்ப்புண்டு.....! விழும் இடத்தில்.. அழுந்தி விடாமல் இருக்க... ஆண்டவன் துணை நாடி.. அவன் கரம் பற்றி உடன் மேல் எழும்ப வேண்டும்...!

உள்ளம் தெளிந்து இருந்தால் இவ்வுலக வாழ்வை கடத்தல் எளிது.. கடத்தும் காரணி... கருணா மூர்த்தியாய் கடவுள் இருக்க... அவன் நடத்தும் நாடகம் புரியாது... நாமாய் நம் வாழ்வை பல நேரங்களில் சிக்கலாக்கிக் கொள்கிறோம்... வழியைக் காட்டும் வழிகாட்டியாய்த் தான் அவன் இருப்பான்... நமக்காக அவனையே வாழ்ந்தும் முடித்து விடு என்று சொல்ல முடியாது அல்லவே... இயன்ற மட்டும் ஏற்றுக்கொண்ட இவ்வில்லற வாழ்க்கை இசையாய் இதமாய் செல்ல வேண்டுமெனில்... இறைச் சிந்தனையோடு இயல்பாய் இருக்க முயற்சி தேவை..!


யாரும் யாரையும் நம்பி இங்கு இல்லை... அவரவர் வேலை செய்தால் அவரவர் குடும்பம் வாழ அது உதவும். நம்மால் இயலாது என்ற எதிர்மறை எண்ணம் நமக்குள் வருவது நம்மைப் பள்ளத்தில் தள்ளி விடும்..


...நெல்லை அன்புடன் ஆனந்தி